حرفهای تنهایی من

تلخ و شیرین

2008-10-01T01:16:00.003+03:30

ناگهان چه زود دیر می شود

به قول حاجی :

همه اش تموم شد خداحافظ

دلم روضه وداع می خواد با صدای حاجی تو حیاط مسجد ارگ

همه اش تموم شد

دلم شنیدن این شعر می خواد دوباره تو همون حیاط با همون صدا

تا که چشمم باز شد دیدم که یارم رفته است

مهمانی شد به پایان دیدم نگارم رفته است

باگل این باغ تازه انس پیدا کرده بودم

مست گل بودم که دیدم گلعذارم رفته است

خدا هوا خیلی سرده ولی چشمها گرم

این قرارمون نبود؟

خدایی بود؟

عید مبارک التماس دعا

بهانه؟

2008-09-14T01:15:00.003+04:30

تنها بهانه به روز شدن بعد از مدتها
کاش میشد غیر از سکوت کاری انجام داد
اما افسوس
همشهری جوان توقیف شد
چرا؟
شاید به همان دلیل شرق جامعه
نشاط ایران جوان ما
شاید مانند هفت نیستان
نه برای همان
همشهری جوان بودن

سرگيجه

2007-12-29T23:41:00.000+03:30

هر شب فرزندي خلق مي كنم فرزندي
در سحر گاه فرزندي را سقط ميكنم فرزندي!
صبحگاهان سرگيجه اي دارم گفتني
در روز مرگي صبح تا شب فراموشم ميشود سردردم
فراموشم ميشود فرزندانم فراموشم ميشود خودم
آه دود آرام بخش سيگار لايت به يادم بيار
اولين كدام بود ؟ آخرين كدام يكي؟ به ياد آر؟
ز شيرين حالي ما ز شيرين بختي ما زشيرين كامي ما
ما را به ياد آر!
سه شنبه 4/10/86 ساعت 22:30 تهران منزل پدري

آنش عشق

2007-11-26T23:04:00.000+03:30

از آتش عشق هر كه افروخته نيست
با او سرسوزني دلم دوخته نيست
گرسوخته دل نه اي زما دور كه ما
آتش به دلي زنيم كو سوخته نيست

پایان مهمانی

2007-10-12T15:14:00.000+03:30

تا که چشمم باز شد دیدم که یارم رفته است

مهمانی شد به پایان دیدم نگارم رفته است

باگل این باغ تازه انس پیدا کرده بودم

مست گل بودم که دیدم گلعذارم رفته است

زنده باد آزادی

2005-06-23T19:17:00.000+04:30

زنده باد آزادی

یک مساله کاملا شخصی

2005-06-16T14:39:00.000+04:30

چرا در انتخابات شرکت نمیکنم؟

همسايه گفت :« کوچولو ، ببينم تو از کي تا حالا عالم و فيلسوف شده اي و ما را خبر نکرده اي؟»ماهي کوچولو گفت :« خانم! من نمي دانم شما «عالم و فيلسوف» به چه مي گوييد. من فقط از اين گردش ها خسته شده ام و نمي خواهم به اين گردش هاي خسته کننده ادامه بدهم و الکي خوش باشم و يک دفعه چشم باز کنم ببينم مثل شماها پير شده ام و هنوز هم همان ماهي چشم و گوش بسته ام که بودم.»همسايه گفت:« وا ! ... چه حرف ها!»مادرش گفت :« من هيچ فکر نمي کردم بچه ي يکي يک دانه ام اينطوري از آب در بيايد. نمي دانم کدام بدجنسي زير پاي بچه ي نازنينم نشسته!»ماهي کوچولو گفت:« هيچ کس زير پاي من ننشسته. من خودم عقل و هوش دارم و مي فهمم، چشم دارم و مي بينم.»
از ماهی سیاه کوچولوی صمد بهرنگی دوست داشتنی

سال نو

2005-03-24T16:40:00.000+04:30

طبق یک رسم قدیمی سال نو مبارک.....امیدوارم بهترین سال زندگی برای همه باشه........

الان قبل از

2005-03-11T22:34:00.000+03:30

1- الان قبل از اینکه پست جدید بنویسم داشتم مطالب قبلی را می خوندم از همه جالبتر تاریخ پست قبلیم بود یعنی واقعا یک ماه شد انقدر سرم شلوغه که بعضی وقتا اصلا یادم میره یک نیمچه وبلاگی هم داریم البته تو این یک ماه بعضی وقتا یادش بودما اما یا تنبلی یا بی حوصلگی یا بی حالی اجازه نمی داد چیزی بنویسم میبینی چقدر وبلاگم دوست دارم مثل بچه ام دوسش دارم ؟!
2-باز داشتم این نیمچه بلاگ چک می کردم که دیدم همه نظراتی که تو این یک سال و چند ماه پیش دوستان داده بودند پاک شده عجیب خورد تو پرم نمیدونم سرور چرا این کارو کرده شاید حجم کامنت دونی پر شده شاید هم تاریخ مصرفش تموم شده اولی که فکر نکنم باشه چون متوسط کامنت های بلاگ من بیشتر از سه یا چهار تا نبود (علتش هم واضحه قضیه همون خاله بازی ما ایرانیاس نظر بزار بیان برات نظر بزارن) به هر حال به بعضی از اون کامنتها خیلی علاقه داشتم خیلی حیف شد از این به بعد باید همه را یک جایی ذخیره کنم ....راستی کسی راهی بلده که این کامنتها را برگردونم ؟کسی بلد نیست ؟ممنون..... چیه خنده داشت!
3-راستی یک ماه پیش آموزشی تموم شد الان که بعد از یک ماه به عقب برمیگردم میبینم که با همه سختیها فضای صمیمی و دوست داشتنی بود سختی داشت خنده داشت گریه داشت دودره بازی بچه های تهران و بعضی از بچه های اصفهان بچه های ساده بعضی از شهرها که نمی دونستی چرا اینقدر دوسشون داری فقط می خواستی باهاشون صحبت کنی ولذت ببری احمد بچه بروجن با اون چهره سبزه و موهای بلند صورتش که وقتی بچه ها به شوخی میگفتند احمد هیچکس به تو زن نمیده از حجب و حیای زیاد سرشو پایین مینداخت همون وقت بود که من وارد شدم و گفتم احمد جان ناراحت نشو خودم زنت میشم بیچاره نمیدوست بخنده یا خجالت بکشه رنگ صورتش عوض میشد و لباش به صورت غنچه در می اومد همیشه جای من تو صف غذا بود واقعا پسر دوست داشتنی بود هم رشته هم بودیم امیدوارم هر جا هست موفق باشه و خانومش فراموش نکنه... یکی دیگه هم بود به اسم بابک که بچه نورآباد ممسنی بود این یکی حق کشفش با خودمه هر وقت میدیدمش یک ساندیس دستش بود و داشت نوش جان می کرد انقدر خنده های این پسر زیبا بود که باور کردنی نبود ... نکته جالب اینجا بود که اکثر بچه های تهران شاید همشون با بعضی از بچه های شهرستانا رفیق شده بودند علتش هم معلومه دیگه واقعا آدم بخنده یا ..... به هر حال دوران آموزشی با همه خاطراتش تموم شد خوب یا بد سخت یا راحت تموم شد یاد حرف یک بنده خدایی افتادم که می گفت:
زندگی دو نیمه دارد نیمه اول در انتظار نیمه دوم ونیمه دوم در حسرت نیمه اول
واقعا همینه
4- راستی محل خدمت جدیدم هم مشخص شد خوبیش اینه که تهرانه و تا خونمون زیاد راهی نیست .. هر روز از ساعت 7 صبح تا دو بعد از ظهر اونجام بعد از ظهرها هم در شرکت سابق تا نزدیکای 9 شب کار میکنم ....
5-هفته ای که گذشت تهران نبودم برای انجام یک ماموریت کاری با چند تا از بچه ها رفته بودیم مشهد این دومین باری بود که امسال عازم مشهد بودم سفر قبلی بیشتر خوش گذشت هیچوقت اون زیارت تابستانو یادم نمیره هیچوقت..... واقعا از ته دل میگم نه از روی احساس یا اینکه جو گیر شم حرم امام رضا خیلی باصفا و دوست داشتنیه خیلی..... آقا خیلی ارادت داریم مخلصیم دربست تو راهی هم سفر نمیکنیم فقط خواستیم بگیم که گفته باشیم
6- اصلا فکر نمیکردم اینقدر بهش وابسته بشم از پارسال شروع شد و حالا بعد از یک سال تقریبا تنها همدم من شده باید ترکش کنم اما نمیدونم چرا نمیتونم دیگه تقریبا هر روز با هم هستیم می دونم غیر از ضرر و دردسر هیچی برام نداره باید ترکش کنم اگه الان نتونم دیگه هیچوقت نمی تونم میدونم بایدیواش یواش بذارمش کنار اما الان نمی نمیتونم همیشه می گم این دفعه آخره اما هیچوقت آخری نبود اما این دیگه آخریشه.... سیگار داری؟
7- ایران وطنز تلخ انتخابات بیا یک بار با هم مرور کنیم
قسمت اول سال 1358
بازیگران به ترتیب ایفای نقش
1- ابوالحسن بنی صدر تقریبا سوپر استار بدون هیچ مزاحمتی از سوی تماشاگران انتخاب شد مردم یک صدا فریاد می زدند بنی صدر صد در صد دو سال بعد باز همان مردم فریاد زدند بنی صدر بنی صدر سوراخ موش هزار دلار
2-احمد مدنی در پایان علاوه بر شکست از کشور گریخت
3- صادق قطب زاده اعدام پایان کار او بود وی زمانی مسئول سازمان صدا و سیما بود
4- کاظم سامی در نقش وزیر بهداری که در سال 1367 به طرز مشکوکی کشته شد
5- داریوش فروهر در نقش وزیر کار که سرنوشتی چون سامی داشت البته با 10 سال تاخیر
6- جلال الدین فارسی از سوی رقبا به افغانی بودن متهم شد و کناره گیری کرد
قسمت دوم سال 1360
1- محمد علی رجایی با اکثریت آرا به پیروزی رسید اما در فاصله سه ماه بعد از انتخابات به شهادت رسید بدون شک وی محبوبترین رییس جمهور تاریخ ایران می باشد روحش شاد
از دیگر بازیگران این قسمت پرورش و عسگراولادی از موتلفه اسلامی و شیبانی از حزب جمهوری اسلامی بودند دکتر شیبانی هم اکنون عضو شورای شهر تهران می باشد
قسمت سوم و چهارم 1360 و 1364
در دوره سوم و چهارم آیت الله خامنه ای با اکثریت آرا به رییس جمهوری انتخاب شدند
قسمت پنجم 1368
1- هاشمی رفسنجانی وی که قبل از این ریاست مجلس را بر عهده داشت تقریبا بدون مزاحمتی به ریاست جمهوری انتخاب شد تنها رقیب جدی وی دکتر شیبانی بود که برای دومین بار ناکام ماند
قسمت ششم 1372
1- هاشمی رفسنجانی برای دومین بار به ریاست جمهوری رسید وی هم اکنون برای بیش از 10 سال رییس مجمع تشخیص میباشد آیا مجمع پایان کار اوست؟
2- احمد توکلی در نقش وزیر سابق کار و جدی ترین رقیب هاشمی در آن دوره.... بسیاری از مردم طرفدار صراحت لهجه وی می باشند دارای دکترای اقتصاد از انگلستان وسردبیر سابق روزنامه های رسالت و فردا ... وی هم اکنون عضواکثریت مجلس می باشد پایان کار وی نیز هنوز مشخص نشده منتظر میمانیم
3- عبدالله جاسبی وی که به رای دانشجویان دانشگاه تحت ریاست خویش و خانواده های آنان امید داشت ره به جایی نبرد در حدود دو دهه ریاست دانشگاه آزاد را بر عهده دارد آیا دانشگاه آزاد خانه اول و آخر اوست
قسمتهای هفتم تا دهم در پستهای بعدی
8- حرف آخر:
به یاد حدود 10 سال پیش که عشقم ترانه های امید بود و ابی
گرید به حالم کوه و در و دشت از این جدایی
مینالد از غم این دل دمادم فردا کجایی
سفر بخیر سفر بخیر مسافر من
گریه نکن گریه نکن به خاطر من
باران میبارد امشب دلم غم دارد امشب
آرام جان خسته ره می سپارد امشب
برام سخته بقیه شعر بنویسم پس پایان....

این هفته

2005-02-11T11:41:00.000+03:30

1- این هفته چهار شنبه شب که او مدم خونه اول از همه پدر را ددیدم داشت برفای جلوی در پا رو می کرد بی هوا رفتم پشت سرش و گفتم کمک نمی خوای قربان؟
پدر سرش بالا آورد گفت سعید تویی؟یک لحظه جا خوردم .... یک لحظه که تو صورتش نگاه کردم احساس کردم خیلی پیر شده بعد از روبوسی فهمیدم که خیلی دوسش دارم خیلی .....پارو را از دستش گرفتم و برفها رو پارو کردم اما نمی دونم چرا بغض کرده بودم یک حس غریبی بود.... احساس کردم بابایی من خیلی پیر شده ....خدایا منو ببخش تو این سالها چقدر اذیتش کردم اگه این غرور الکی نبود دوست داشتم بپرم تو بغلش و وانقدر محکم بغلش کنم تا جونم در بیاد ....همین الانم هم که دارم این مطالب می نویسم یک بغض سنگین داره گلوم اذیت می کنه....... یادمه دوران نوجوانی که چند صباحی کشتی کار می کردم با هم دیگه تو خونه دور از چشم مادرم کشتی میگرفتیم البته من هیچ وقت حریف بابام نمی شدم همیشه من جلوی پدر بازنده بودم و هستم ....... فقط این قدر بگم که بابایی سعید کوچولو خیلی دوست داره انقدر که نمیشه توصیف کرد...
2-این هفته آخرین هفته آموزشیه و سردوشی می گریم اگه تنبلی اجازه بده درباره آموزشی بعدا بیشتر می نویسم
3- علی جان بعضی وقتها آدم اصلا حال نوشتن نداره و دوست داره فقط بخونه و بالعکس این دو سه هفته اصلا حال ندارم بنویسم و فقط وبلاگهارو می خونم هر هفته هم که میام خونه به وبلاگ نازنینت و قهوه خونه و تاریک خونه و کاشی خونه سر می زنم و اگه می بینی بی سر وصدا میام و میرم بدون هیچ دالامب دومبایی بذار به حساب فراخی بعضی از اعضای بدن!
نسرین خانوم از اینکه هنوز بعد از یک سال به اینجا سر می زنی و این وبلاگ می خونی به خودم میبالم حالا می تونم بگم که نوشته های من یک خواننده ثابت داره چند بار هم به کلبه ات سر زدم اما نمی دونم اشکال از کامپیوتر منه یا از وبلاگ شما که اولا صفحه ات خیلی دیر بالا میاد و در ضمن مطالب خیلی قدیمی را نشون می ده هر کاری هم کردم نتونستم صفحه نظرخواهی را باز کنم البته این مشکل آخر با اکثر وبلاگهای پرشین بلاگ دارم
از بقیه دوستان هم که اظهار لطف کردند ممنونم در ضمن یک ماهی میشه که مسنجر چک نکردم اگه کسی اف داده و جواب نگرفته شرمنده ....... همین دیگه
4- این هفته برای اولین بار صدای فرهاد از تلویریون پخش شد اگه فرهاد خودش هم زنده بود باور نمی کرد ...... کاش اون روزا که زنده بود........ اصلا هیچی بابا بی خیال
5- بچه های فیلم باز و جشنواره باز این شعر براشون غریب نیست....... به یاد جشنواره فیلم پارسال
راست گویند این سخن صادق بود
گوش قبل از چشم عاشق می شود

ساعت حدود...

2005-01-14T13:46:00.000+03:30

1- ساعت حدود دوازئه و نیمه روز جمعه بیست و پنج دی ماهه از بی حوصلگی و بی کاری نشستم جلوی کامپیوتر صدای فرهاد فضای اتاقو پر کرده .... والا پیامبر محمد گفتی که یک دیار هرگز به ظلم و جور نمی ماند پایدار هرگز هرگز .... خنده تلخی در دل می زنم و با خودم می گم مگه دیار بدون ظلم هم میشه تو عالم پیدا کرد ...صدایی از درون به من نهیب می زنه تو رو چه به این حرفا بچه فکر فردا باش که باید بری پادگان و از اول صبح از هر کس و ناکسی حرف زور بشنوی ...دو هفته از آموزشی گذشت دو هفته که اگه نگی سخت ولی اصلا آسون نبود هر روز پنج صبح بیدار باش بعد صدای داد و بیداد تا ساعت نه شب که بچه ها مثل مرده می افتند روی تخت تو این 16 ساعت چه غرورها که شکسته نمی شه چه شخصیتها که خرد نمیشه جالب اینجا که حداقل تحصیلات بچه ها اینجا لیسانسه ... بی خیال به قول بچه ها باید سعی کنیم به همون خوش بگذره......... فرهاد داره میگه : تو فکر یک سقفم یک سقف پا برجا محکم تر از آهن سقفی که ...... دلت خوشه فرهاد .......تا حالا حرفای فرهاد اینقدر برام بی معنا نبود می خوام موزیکو عوض کنم اما صدای گرم فرهاد این اجازه را به من نمی ده نمیدونم چرا بی اختیار یاد این حرف علی شریعتی افتادم که می گه خدایا به هنرمندان ما درد بده.......
2-چند وقت پیش فرم استخدام یک ارگان دولتی را پر کرده بودم که بصورت پیمانی و بدون داشتن کارت خدمت لیسانسه برق می خواست هفته پیش رفتیم برای امتحان جای همه دوستان خالی کارایی با ما کردند که اگه بگم شاید به جرم نوشتن حرفای مبتذل و یا سیاسی این وبلاگو حتی فیلتر کنن..... یک نمونه اش آزمایش پرشکی بود که روم به دیوار همه ما رو لخت کردند مانند بچه ای که تازه از مادر متولد میشه و معاینات فنی و غیر فنی را روی ما انجام دادند........ یک قسمتش هم مثلا عقیدتی بود که طرف هر سوالی می کرد من مثل این آدمای منگ فقظ نگاش می کردم ...... آخه من چه بدونم تعداد مطهرات یا نجسات یا چه بذونم غسلهای واجب چیه ...... من فقط یک غسل بلدم همین ...... نمی خوام بگم آدم نا مسلمونی هستم که غلط کنم این حرفو بزنم که اگه تو زندگیم یک افتخار داشته باشم اینه که از یک پدر مادر مسلمان ایرانی متولد شدم و تا اونجا که می دونم واجبات را هم حالا درست یا غلط انجام دادم اما فکر کنم تو آگهی استخدام نوشته بود لیسانسه برق میخوایم نه طلبه ..... باز هم بی خیال........
3-کوچه ها باریکند و دکونا بسته اس
خونه ها تاریکند وطاقا شکسته اس
از صدا افتاده تار و کمونچه
مرده می برن کوچه کوچه........ بابا بیخیال فرهاد بعضی وقتا فکر میکنم ریشه مشکلات ما بر میگرده به نسل شما اخه نونتون کم بود آبتون کم بود انقلاب کردنتون چی بود تا اونجا که ما شنیدیم شاه به هرکی ظلم کرد هوای زنا و جوونا و دانشجوها و تحصیلکرده ها را که داشت و جالب اینجاس که همین قشر پایه های انقلاب را تشکیل دادند ......... ها؟ چی ؟ دارم زیاد حرف میزنم..........چشم می بخشی یک لحظه جو گرفت منو الانه که لال بشم........ اوم
4- میبینم صورتمو تو آیینه
با لبی خسته می پرسم از خودم
این غریبه کیه از من چی می خواد
اون به من یا من به اون خیره شدم
باورم نمیشه هرچی می بینم
چشمامو یک لحظه رو هم میذارم
به خودم میگم که این صورتکه
می تونم از صورتم برش دارم
می کشم دستم روی صورتم
هرچی باید بدونم دستم میگه
منو توی آیینه نشون میده
میگه این تویی نه هیچکس دیگه
جای پاهای تموم قصه هام
رنگ غربت تو تموم لحظه هام
روبروی صوررتت تا بدونی
حالا چی امروز ازت مونده به جا
آیینه می گه تو همونی که یک روز
میخواستی خورشید با دست بگیری
ولی امروز شاه شب خونه ات شده
غریبی صدات تو قلبت می میری
میشکنم آیینه را تو دوباره
نخواد از گذشته ها حرف بزنه
آیینه می شکنه هزار تیکه میشه
اما باز تو هر تیکه اش عکس منه
عکسا با دهن کجی به من میگن
چشم امید ببر از آسمون
روزا با هم دیگه فرق ندارن
چشم امید ببر از آسمون
روزا با هم دیگه فرق ندارن
بوی کهنگی میدن تمومشون
باید این شعر پارسال می نوشتم...... نه همین امسال خوبه

تمام اشعار بالا از آلبوم وحدت مرحوم فرهاد مهراد انتخاب شده..... روحش شاد

دیروز رفتیم

2004-12-24T01:21:00.000+03:30

1- اول اینکه دیروز رفتیم نظام وظیفه برای تقسیم ......فعلا گفتند آموزشی را که حدود دو ماهه در نیروی هوایی باشیم تا بعد از دو ماه محل خدمتمون مشخص بشه شنبه هم باید برم خودم معرفی کنم ...همین دیگه ....... خوبیه خدمت اینه که برای همه یکسانه و هیچ تبعیضی نیست مثل بقیه چیزا ... همه چیز هم خوبه خوبه خوب...... تنها دل ماست که نیست
2-الان داشتم آلبوم عکسامو می دیدم چقدر خاطره ......... هیچ دورانی و هیچ زمانی برای من مثل بچه گیهام نمیشه یادش بخیر دوست دارم باز برم تو اون دوران کلا من آدمی هستم که به بچه گیهام خیلی وابسته ام باسه همین فکر میکنم زیاد فرقی با اون دوران نکردم فقظ یک چند سانتی قد کشیدم و یک کم صورتم مو درآورده و معصومیت و پاکی اون دوران از دست دادم .....همین به خدا
3-اگه بخوام خاطرات بچه گیهامو بگم به قول ادبا یک مثنوی میشه با هفتاد من کاغذ ....راستی سعید سال 66 یادته کلاس اول خانم گلپناه ..... به خاطر بمباران تا اسفند بیشتر مدرسه نرفتیم و قرار شد از تلویزیون آموزش ببینیم برنامه کلاس اولی ها ساعت 11 شروع میشد اما من به عشق مدرسه موشها که به عنوان زنگ تفریح بین درسا پخش میشد از هشت صبح از خواب بلند میشدم و چهار چشمی جلوی تلویزیون ساعت که یازده میشد کجابودیم ؟بیرون خونه, مدرسه تعطیل, وسط بازی .... از بچه ها کی گرگه ؟ سعید کله گنده ! دلم می خواد باز سوار سرویس مدرسه بشم با اون سرودایی که تو راه خونه تا مدرسه می خوندیم آقا ناخدا تو رو به خدا نیگه دار (آقا ناخدا راننده بود یک مرد نازنین که هنوز میبینمش) خلیج فارس ایران محل دفن ریگان (ما بچه های جنگ بودیم با همون فرهنگ).........راستی سعید کارتونها رو یادته اون بچه که هرروز ساعت پنج بعد از ظهر می اومد با اون آهنگ بگ بگ بگ بگ ... نیک و نیکو , چاق و لاغر , پروفسوربالتازا,وفتی بابا کوچک بود, جزیره ناشناخته(سریندیپیتی) و مدرسه موشها محبوبترین کارتون هام بودند........ بازم بگم ؟! ..... دستام میگن خسته شدیم بابا از تایپ بیخیال!
3- راستی چرا من این همه به بچه گیهام دلبسته ام؟
شاید به خاطر اینکه بهترین خاطرات زندگیم اون دوران بود
4-خدا رحمت کنه اون جوونایی را که سال 66 جون می دادن تا من مدرسه موشها را راحت تماشا کنم..... میدونی چیه؟
آدم نباید ناشکر باشه!

تفاوت

2004-12-15T23:44:00.000+03:30

آخرین چهارشنبه پاییزی پارسال ......آخرین چهارشنبه پاییزی امسال
تفاوت؟!

عدالت

2004-12-11T23:25:00.000+03:30

عدالت؟!

زیباترین؟

2004-12-08T23:57:00.000+03:30

وقتی حواست نیست زیباترینی اما وقتی حواست هست تنها زیبایی
حالا حواست هست؟*
از فیلم شبهای روشن به کارگردانی فرزاد موتمن

دلتنگی

2004-11-30T01:26:00.000+03:30

پارسال همین وقتا بود که........... از پارسال تا امسال من چقدر فرق کردم در یک لحظه چقدر بزرگ شدم ...... این یک سال چه زود تموم شد .........خواستم فراموش کنم اما نشد می خوام حرف بزنم تا شاید این آتشی که توی وجودمه و ....... اما نمی تونم پس باز هم سکوت.......سکوت ....سکوت........راستی خدایا شکرت خیلی دوست دارم خیلی خیلی خیلی ........
چند تا پی نوشت:
1-...و یک چیز دیگه زخمهای آدم سرمایه اس حامد سرمایه اتو با این و اون تقسیم نکن داد نکش هوار نکش آروم و بی سر وصدا همه چیزو تحمل کن*
2-این تیغ تیزی که به جونت افتاده بذار خراشت بده بذار زخمت بزنه اونقدر زخمت بزنه تا تیزیش کم بشه .........
باشه هرچی تو بگی پریااما این زخمها مرحم نمی خواد؟
3-کجایی داش آکل نازنین من... کجایی کجایی؟؟
*-از فیلم زیبای شب یلدا ساخته کیومرث پور احمد

دخترک کبریت فروش

2004-11-21T01:21:00.000+03:30

داستان دخترک کبریت فروش را همه ما یا خوندیم یا شنیدیم یا بعضیها مثل من احتمالا کارتون این داستان دیدندبه هر حال داستان درباره یک دختر بچه فقیریه که مجبوره کبریت بفروشه اما کمترکسی کبریتاشو می خره یا اصلا کسی نمی خره دقیق یادم نیست و در حالیکه توی سرمای زمستون توی خیابونای شهر داره لرزه می زنه سعی می کنه با روشن کردن کبریتا خودشو گرم کنه و با روشن کردن آخرین کبریت خودش هم میمیره...میدویند اون روزا که بچه بودم و این کارتون می دیدم پیش خودم فکر می کردم این دخترک چقدر بدبخته و یادمه تو بچه گیهام خیلی دلم براش می سوخت و حالا که کمی رو سنم رفته فهمیدم که اون فقط یک داستان بود که حتی می تونه واقعی نباشه اما داستان پسرک کلیه فروش واقعی بود و انقدر زیاده که برای مردم شهرما مثل بقیه کارای روزمره یک امر عادیه و اگه یک نفر در باره این موضوع زیاد حرف بزنه و یا تحت تاثیر قرار بگیره متهم به سادگی و احساساتی بودن وچیزای دیگه میشه اما من چند روزه دارم یک مقایسه می کنم یک مقایسه بین دخترک کبریت فروش و پسرک کلیه فروش واینکه کدوم خوشبختر هستند:
1-اول بریم سراغ مقایسه بین سن این دو..... دخترک داستان ما بدون شک خیلی کوچکتر از جوان رشید کلیه فروش بوده پس یک هیچ به نفع جوان
2-دوم بریم سراغ نوع کار یا تجارت این دو..... دخترک کبریت می فروشه و جوان عزیز این سرزمین کلیه خود را (این جوان میتونه پدرخوانده ها را یاد جوانانی بندازه که زمانی خود را فدا می کردند تا؟......راستی آقای پدر خوانده عزیز ولی نعمت گرام ما این همه جوان دادیم برای چی برای کدام آرمان؟ ....چشمهای من که داره میبینه میگه نتایج آن همه خونی که رفت این شد که ما باز خود را فدا کنیم اون روزا خود را یک باره فدای شما می کردیم و این بار ذره ذره پس کلی پیشرفت کردیم و خونهایی که دادیم حروم نشد؟!......پس جانم فدای آرمانهای پدر خواندگان عریر این سرزمین )اما بدون شک پول کلیه گرانتر از پول یک عدد کبریته و بسیار وسوسه انگیزتر پس دو هیچ به نفع پسرک
3-راستی زمان اون داستان خیلی قدیمی بود یادمه تلفن نبود اما حالا تلفن داریم . خیلی چیرای دیگه پس کلی الان خوشبختیم و این خوشبختی را بدون شک مدیون ........(شما بگید مدیون چه کسانی هستیم؟)....راستی اگه الان بیمارستان و تلفن و روزنامه همشهری و کلی چیزای دیگه نداشتیم قهرمان داستان ما چطور میتونست کلیه خود رابفروشد پس سه هیچ به نفع جوان به نفع جوان این سرزمین ایران
دیگه مقایسه بسته و هرچی بیشتر مقایسه میکنم می فهمم که جوان داستان ما خیلی خوشبخته خدایا منو ببخش که یک لحظه فکر کردم که نکنه به ما ظلم شده ...تازه فهمیدم که ما خیلی خوشبختیم ..اصلا همه ما جوونا که در ایرانیم خوشبختیم البته هرکدوم از ما یک مشکلان کوچیکی داریم مثل بیکاری و بی پولی ومشکلات روانی و ... یک چیزای دیگه که(شرم اجاره نمیده بگم) که نتیجه اش اعتیاد و فساد و قتل و خود فروشی و کلیه فروشی و ...... می شه اما مهم نیست مهم اینه که ما خوشبختیم ..مهم نیست که کلی جوون داریم که دیگه هیچ نوری برای آینده ندارند (مثل چند تا وبلاگ مشابه که این روزا خوندم و نویسنده هاشون چند تا دختر که بالای 33 یا 34 سال بودند و یکیشون نوشته بود که دیگی امیدی نداره که بتونه ازدواج کنه و یکی دیگه نوشته بود حتی حرف زدن با یک پسر .......براش مثل یک تابو شده)اصلا میدونی چیه مهم اینه که:
ما وضعمون بهتر ار سابقه.....جونز دیگه بر نمی گرده.......و همیشه حق با ناپلئونه*
انقدر عصبی و نا امیدم......... از وضع خودما نه چیزای دیگه..... که دیگه نمیتونم چیزی بگم می ترسم کار دست خودم بدم پس پایان
راستی چند تا پی نوشت
1-اول اینکه در پست قبلیم گفته بودم اون پسر گفت تا 3 روز دیگه کلیه خودشو می فروشه پس الان یکی مثل من مثل ما داره با یک کلیه زندگی می کنه........اما برای چی ؟
2*-این متن از کتاب قلعه حیوانات انتخاب کردم....

پسرک کلیه فروش

2004-11-13T18:59:00.000+03:30

چندروز پیش بود...... داشتم صفحات آگهی روزنامه همشهری را می خوندم که چشمم به چند تا آگهی افتاد چند تا آگهی خیلی ساده که می شد به راحتی از کنارش گذشت اما تا چشمم به مشخصات یکی از اون آگهی دهنده ها افتاد ......یک لحظه به یاد خودم افتاد .....چرا؟.چون بعضی از شرایط اون آگهی دهنده مثل خودم بود ...باسه همین نتونستم خیلی راحت از کنارش بگذرم .....متن آگهی این بود :
اهدای کلیه
جوانی مجرد 23 ساله
گروه خون o+
تلفن : 430.........
من هم 23 ساله بودم با همون گروه خون ....روزنامه رو به همکارم نشون دادم, تعجب کرد و اون هم روزنامه رو به بقیه.......هر کدوم از بچه ها یک عکس العملی نشون دادند* ......بعضیها عصبانی شدند و فحش دادند ....فحش به کی؟(شما بگید!) .....بعضی ها هم اظهار تاسف کردند و لبهاشون گزیدند.....بعضی ها هر دو کار باهم کردند....یک عده دیگه خیلی بی تفاوت ....یک عده هم مثل همیشه ازاین مساله دستاویزی برای خندیدن و لودگی درست کردندو خندیدند ........اما در نهایت همگی به یک حس مشترک رسیدیم حسی که اسمش زیاد مهم نیست من به صورت مودبانه میگم حس کنجکاوی که نتیجه این حس مشترک تماس تماس با صاحب آگهی دهنده بود ابتدا یک خانمی که حدس زدم مادرجوان کلیه فروش بود گوشی را برداشت
سلام خانم
سلام علیکم بفرمایید
درباره آگهی روزنامه اتون مزاحم شدم
زن بدون اینکه جوابم را بده با صدایی که خیلی خسته بود پسرش را صدا کرد :بیا .....
چند لحظه بعد صدای قهرمان داستان ما بگوش رسید :
بفرمایید
می بخشید در باره آگهی اتون مزاحم شدم شما صاحب کلیه اهدایی هستید؟
بله
شرایطتون چیه؟
23 ساله هستم با قد 170 و وزن 64 کاملا سالم گروه خونم هم o+
(البته منظورمن ازاین سئوال شرایط مادی بود ...اگه شما خواستید کلیه بخرید یا بفروشید سوتی من ندید اول شرایط جسمی را کامل بپرسید بعد برید سر اصل مطلب یعنی پول کلیه ای که می خواهید بخرید یا بفروشید!)
شما شرایط مادی اتون چیه؟
من به بالا ترین پیشنهاد می فروشم الان هم بالاترین پیشنهادی که به من شده سه و نیمه اگه مبلغ پیشنهادی شما بیشتره یک قرار ملاقات بذاریم
خیلی ممنون ....فکر می کنم و باهاتون تماس می گیرم....نذاشت خداحافظی کنم و وسط حرفم پرید و گفت:من حداکثر تا سه روز دیگه جواب می دم متوجه منظورم شدید که؟
بله متوجه شدم....خدافظ
خدا فظ
داستان ما و پسرک کلیه فروش با شنیده شدن صدای بوق آزاد از گوشی تلفن به پایان رسید......

*در پست بعدی در باره عکس العمل خودم و یک سری چیزای دیگه خواهم گفت.....

یا علی

2004-11-04T23:46:00.000+03:30

غرقه بحر گناهم یا علی............

اول سلام

2004-10-29T02:34:00.000+03:30

اول سلام

شاید کمی مسخره باشه اگه آدم بخواد بلاگشو به روز کنه و سلام بده اما وقتی بعد از دو ماه بیای سر این بلاگ و بخوای حرفی بزنی کمی احساس غریبی می کنی و بی اختیار سلام میدی راستش تو این دو ماه سرم خیلی شلوغ بود از یک طرف کارای فارغ التحصیلی دانشگاه و از طرف دیگه این کار جدیدم که الان حدود سه ماهه دارم میرم و اصلا ازش راضی نیستم(اگه راضی نیستم چرا میرم بماند) و همچنین اسباب کشی به منزل جدیدمون وکارای نظام وظیفه(دوم دی باید برم آشخوری ) و چند تا کار دیگه که همه دست به دست هم دادن تا به تنها چیزی که شاید اصلا فکر نکنم یا کمتر فکر کنم همین بلاگ باشه ...فقط باید اینجا از همه دوستان که تو این مدت دو ماه و حتی قبل از اون نظر دادن یا با اف و میل لطف کردن از صمیم قلب تشکر میکنم و همین روزا یا بهتره بگم شبا از خجالت همه اتون در میام ....انقدر ننوشتم که نمی دونم چی بنویسم هر کی فهمید من چی گفتم دستش بالا....
دیگه نمیدونم چی بگم واصلا حس نوشتن نیست هروقت این حسه باز بیاد ما هم میایم.....
پس فعلا

روحی و ار غنون

2004-09-07T01:05:00.000+04:30

روحی را همه میشناختند از بچه گی تو این محل بزرگ شده بود پسر خوبی بود صاف و ساده هیج رفیقی نداشت و همه سر گرمیش پرنده ها بودند سرگرمی که نه, زندگیش عاشق پرنده هاش بود و توبام خونه اشون همه جور پرنده داشت به اونا خیلی می رسید مردم محل می گشفتندهر چی کار می کنه و پول در میاره خرج پرنده هاش میکنه حتی بعضیا میگفتن زبون پرنده ها را خوب می فهمه مخصوصا زبون ارغنون را , ارغنون یک کبوتر زیبا بود با سینه های سفید که روحی خیلی به اون علاقه داشت و از بین همه پرنده ها اونو یک جور دیگه می خواست شبا ریز نور ماه می نشست و با اون درددل می کرد .... یک شب که روحی حواسش نبود و در قفس باز گذاشته بود بیشتر پرنده ها فرار کردند .ارغنون اما موند ونرفت و همین باعث شد که علاقه روحی به اون بیشتر بشه حالا دیگه ارغنون همه رندگی روحی بود مثل یک مادر که به بچه اش می رسه به اون میرسد مثل یک عاشق که به معشوقش محبت می کنه به اون محبت می کرد مثل دو دلداده که با هم حرف میزنن با اون حرف میزند ودرددل می کرد... ..تا این که یک شب دید ارغنون هم نیست باورش نمی شد داشت دیوونه می شد پرید تو کوچه تا اونو پیدا کنه همه جا رو گشت اما نبود اشکش در اومده بود فریاد میزد میدوید گریه می کرد ناله میکرد به خدا التماس می کرد که پیداش کنه اما خبری نبود ....... مدتها گذشت و از ارغنون خبری نشد حالا همه آرزوی روحی این شده بود که فقط یک بار فقط یک بار دیگه اونو ببینه این بارها ار خدا خواسته بود .تا اینکه یک شب یک صدایی اومد..آره صدا صدای ارغنون بود برگشته بود روحی این صدا رو خوب می شناخت با عجله به سمت صدا دوید ارغنون دید که جلوی در خونه افتاده ....اما نه باورش نمیشد همه بدن اون کبوتر زیبا زخمی بود و غرقه در خون قرمز .روحی به گریه افتاده بود هق هق گریه میکرد کی تو را به این وضع درآورده ارغنون؟
آخه چرا منو تنها گذاشتی؟کم بهت محبت کردم؟من برات چی کم گذاشتم ؟فکر کردی بیرون قفس چه خبره؟اینجا بهت آب دادم ندادم...دون دادم ندادم...هرشب اگه نوازشت نمی کردم خوابم نمی برد ...چرا رفتی ؟چرا منو تنها گذاشتی ؟فقط بگو چرا ؟ تو رو خدا جواب من بده چرا؟
ارغنون در حالیکه غرق خون بود آخرین کلمه زندگیش را فریاد زد

آزادی

شمع و پروانه

2004-08-18T20:46:00.000+04:30

نیمه شب زمستانی ...جنگلی تاریک ....کلبه ای در بطن جنگل داخل کلبه نور شمعی روشن تنها نور تمام جنگل پروانه ای عاشق وار بر گرد شمع طواف میکند ...حرکت زمین کوتاه شدن طول شمع بال و پر زدن پروانه...حرکت زمین دمادم سحرگاه شمع به آخرین ساعات عمر خود می رسد و پروانه دلتنگ است دلتنگ اینکه ا گر شمع نباشد دیگر بر گرد کدامین نور طواف خواهد کرد.....حرکت زمین خورشید قدرتمندانه بالا می آید شمع خاموش میشود پروانه می ماند پروانه دیگر دنبال نور نیست همه جا روشن است نگاهی به خورشید می اندازد ایا می تواند بر گرد خورشید نیز طواف کند اما نه هر چه می پرد به خورشید نمی رسد ....همه جا روشن است روشن روشن غیر از شمع... پروانه به سمت شمع سوخته شده می رود به شب فکر میکند انگاه که همه جا تاریک بود تنها شمع روشن بود و نور داشت نور خورشید بزرگ بود بزرگ واغوا کننده اما پروانه به یاد دیشب بود دیشب که از تاریکی جنگل به داخل کلبه پناه آورد خورشید کجا بود تنها یارش در آن تاریکی شمع بود ..شمعی که حالا سوخته شده......... می خواست بازهم با او باشد ....نگاهی تمسخر آمیز به خورشید کرد و خود را به شمع نیمه سوخته چسباند..... شمع خندید ...پروانه سوخت ....زمین حرکت کرد خورشید غروب کرد.

یاد قدیما بخیر

2004-08-07T20:36:00.000+04:30

اگر نشستنت با من مسکین عار است
بیا به باغ و ببین همنشین گل خار است

تاخیر یک ماهه

2004-07-21T23:04:00.000+04:30

1-حدود یک ماهه که این وبلاگ به روز نشده بود(البته غیر از دیشب) خوب یک کم سرم شلوغ بود , کمی هم تنبلی کردم , امروز رفتم دانشکده و آخرین نمراتم گرفتم شکر خدا همه رو قبول شدم حالا فقط مونده دفاع از پایان نامه ام که هنوز تاریخ دفاع رو مشخص نکردم یک کم از کاراش مونده خیلی کم در حد کارای حاشیه ای مثل فهرست بندی و تیتر بعضی مطالب و...این پایان نامه مارو (من ودوستم) کمی اذیت کرد ,آخه هیچ مرجع فارسی نداشت و تنها یک کتاب (تنها یکی در ایرانه اونهم تو کتابخونه شریف بازبان اصلی) تا حالا در باره اش نوشته شده که اصلا به درد ما نخورد تو این مدت کار ما شده بود دانلود مقاله در باره این موضوع و بعد ترجمه ,البته هنوز هم زیاد چیزی نفهمیدیم ,غیر از کلیات ...در ایران هم تنها کسی که درباره این موضوع کار کرده همین استاد راهنمامون بود...که غیر از چند تا مقاله که ائل کار به ما داد هیچ کمکی به ما نکرد.... به قول بچه ها پایان نامه ما تخیلی بود....بی خیال
2-دو هفته پیش شمال بودیم یک هفته ای تو محمودآباد با خانواده و گشت و گذار تو شهرها و جنگلها....نور,نوشهر,رامسر,پارک جنگلی سی سنگان و.....البته مسافرت با خانواده مشکلات و محدودیتهای خاص خودش داره...پسرا بهتر میدونن من چی میگم؟!
3-چند روزیه که سر کار میرم ,خلاصه سرم خیلی شلوغه....خوبه این چند روز تعطیلات بود که سری به این وبلاگ مظلوم بزنم...
4-این روزا خیلی شلوغم داش آکل؟!
5-در اون لحظه تعفن بار اما دوست داشتنی به یاد همه غمها تنهاییها همه عشقها خنده ها به یاد همه اشکها پک آخر محکمتر بزن
6-این داستان مسخره رو هم قبلا نوشته بودم با کمی تغییر میذارمش اینجابه یادگار از من داشته باشید

"جوان سرشو گرفت بالا , یک نفس عمیق کشید یک نگاه به دور و بر انداخت باز هم یک نفس عمیق دیگه یک خنده تلخ باز هم یک نفس عمیق دیگه چشمهارو گذاشت روی هم ,دیگه نمی تونست نفس بکشه همه دنبال پاسخ یک سئوال بودند چرا دیگه نتونست نفس بکشه, هیچ کس نمیخواست بدونه چرا سه نفس عمیق کشید,هیچ کس نفسهای عمیق یک جوان را دوست نداشت,آنها پاسخ سئوال را در سئوال خود پنهان کردند.آنها سیاستمداران قابلی بودند."

به نام دوست

2004-07-20T23:39:00.000+04:30

السلام علیک یا فاطمه زهرا

فدای سینه چاک ماهرویان باد

هزلر جامه تقوی خرقه تزویر

فقیر و خسته به در گاهت آمدم رحمی

که جز ولای تو ام نیست هیچ دستاویز

نمیدانم چه شعری در مدحت بسرایم یا با کدامین زبان در مدحت غزل سرایی کنم

که همیشه هر گاه کسی را دوست داشتم نمی توانستم احساس قلبی ام را بیان کنم پس تر جیح می دهم

سکوت کنم وبه یک جمله تکراری اما پر معنا برای خودم اکتفا میکنم

دوست دارم

شعر بالا از حافظ

یاداستاد

2004-06-20T01:33:00.000+04:30

"1-برویم رفقا بهتر است که از هم اکنون تصمیم بگیریم و از این ساحل دور شویم , بر ماست که دیواره شب دیرپا و تیره دلی را که در آن غرقه بودیم بشکافیم و از آن بیرون آییم*.
به یاد متفکر بزرگ دکتر علی شریعتی و شاگرد دریا دلش دکتر مصطفی چمران.....چند لحظه سکوت همراه با تفکر وغرور...

2-این روزا سرم خیلی شلوغه و باید حسابی درسارو بخونم...بالاخره امتحان پایان ترمه و اون هم ترم آخر البته اگه درسی را نیافتم!....مخصوصا برای آدمی مثل من که تقریبا کل جلسات غایب بودم و دقیقا همه جزوه هام کپیه!امروز اولین امتحان دادم امتحان طرح خط داشتیم .... خیلی خوب خونده بودم و می خواستم کل نمره رو بگیرم اما باز اشتباه کردم اون هم سئوالی که کامل بلد بودم و اصلا فکر نمیکردم اشتباه حل کنم...لصلا همیشه اینجوری ام امتحانای سخت بهتر میدم و تو امتحانات و درسای آسون اشتباه میکنم...درسی را که میتونستم راحت بالای 17 بشم حدود 14 یا 15 میشم...خوب دیگه تجربه است باید از این اشتباها درس بگیرم ....تو کارای اسون بی دقتی نکنم...به قول یکی:"شکست پل پیروزی است" به قول یکی دیگه:"از شکست کی پل پیروزی میسازیم!"
3-طبق فرمایشات بالا که تو کارای آسون زودتر ضربه میخورم...تو زندگی شخصی هم اینجوری هستم... مثلا از کسی که اصلا فکرش نمی کنی و شاید باورت نمیشد تو یک لحظه چنان ضربه ای میخوری که تا چند وقت(شاید تا آخر عمر) همچین گیج ومنگ باشی....ویک چیزی هم بگم خیلی مهمه با اسم خودم یادداشت کنید(البته اگه کسی بخونه):"کسی که در زندگیش ضربه عاطفی بخوره نه می تونه دوست داشته باشه نه به درد دوست داشتن می خوره."...
4-حالا کی گفته ما ضربه خوردیم...غلط کرده هر کی گفته!
5-امشب بعد از دادن امتحان و خواب رفتم پیش دو تا از بچه ها که کارم داشتند:مهدی و فرهاد,ما باین فرهاد تقریبا خیلی ایاقیم و با مهدی خیلی کمتر...به خاطر اون سواله که گفتم اشتباه حل کردم خیلی شاکی بودم ..اما تا پامون رسید به خونه مهدی انقدر خندیدیم که از حال رفتیم... این خنده ها و این فراموشی ها را مدیون فرهادم... تو این چند وقته خیلی کمک حالم بود و خیلی چیزا ازش یاد گرفتم...بعدا درباره فرهاد بیشتر مینویسم....
6-مرجان....عشق تو مرا کشت ....
اونایی که دنبال معنی عشق و جوانمردی هستند داستان بالا را دانلود کنند وبخونند...بهتر از این نمیشه عشق و مردانگی را معنا کرد ...البته از نظر من...هر کی نخونه این داستان به نظر من خیلی ..... (اره همون)
7-این شبا آخر شب خیلی صادق هدایت خوندم....آخر تموم قصه هاش تلخه خیلی تلخ و گزنده....مثل پایان زندگی خودش و شاید تمام زندگیش...این طعم تلخ زندگی را توی شعرای فروغ هم میشه بوضوح حس کرد...البته با این تفاوت که هدایت در لحظه آخر تیر خلاص میزد اما فروغ در کل هر قطعه از شعرش از آغاز تا پایان با سبک خاص خودش یک حس تلخ و گزنده وزهر ماری از زندگی را به خوننده القا میکرد...البته به نظر من هم هدایت و هم فروغ تنها برای دل خودشیون کار میکردند....
خدا از سر تقصیرات همه ما بگذره....خدا یا ما رو ببخش
8-از داستانای هدایت داش اکل و لاله خیلی به دلم چسبید
9-دارم به این نتیجه میرسم که به زندگی هر جور نگاه کنی یا فکر کنی با مرور زمان زندگیت همونجور میشه...به قول یک بنده خدا:"گاهی اوقات خیالات انقدر جدی میشن که تبدیل به واقعیت میشن"
10-این روزا خیلی خرابم داش آکل؟!
!1-داستانای امیر حسن چهل تن تو شبکه هست برای دانلود؟... کسی میدونه ...(از کی میپرسی ..آخه مگه کسی هم به این بلاگ سر می زنه).... بعضی کاراش جالبه ها ..پیشنهاد میکنم داستان چیزی به فردا نمانده است را بخونید خیلی استادانه با احساسات و تفکر خواننده بازی میکنه و حس غربت و مظلوم بودن اونهم به صورت ناخواسته به آدم منتقل میشه...
12- راستی تا یادم نرفته بگم از معدود دوستایی که به این بلاگ میان نظر میدن, اظهار لطف می کنن , میل میزنن واف می ذارن و... متشکرم....سرم خلوت بشه از شرمندگی همتون در میام انشاالله
حرف زیاد دارم اما حال نوشتن ندارم ... ساعنت نزدیک 2 شبه بسه دیگه! هنوز نصف حرفامم ننوشتم..دفعه بعد انشاالله...
.فقط بگم که چند تا داستان دارم که یواش یواش میذارم اینجا...یک کم سرم خلوت بشه..
حرف آخر:
"دیگر چگونه یک نفر به رقص بر خواهد خواست...
وگیسوان کودکی اش را در آبهای جاری خواهد ریخت..
وقتی در آسمان دروغ وزیدن گرفت ...
دیگر چگونه میتوان به سوره های رسولان سر شکسته پناه برد؟...
من سردم هست
من سردم است وانگار هیچوفت گرم نخواهم شد
ای یار ای یگانه ترین یار
آن شراب مگر چند ساله بود؟؟........
و زخمهای من همه از عشق است
ازعشق عشق عشق"**

*فرانتس فانون
**زنده یاد فروغ فرخزاد

دیشب

2004-06-02T13:53:00.000+04:30

احساس بدی داشتم دیشب ,فکر می کردم خودم نیستم ,تا صبح چند بار از خواب پریدم,مثل دیوونه ها شده بودم , هی تو خواب وبیداری با خودم حرف میزدم ,
فکر میکنم بین این همه آدم خودمو گم کردم
راستی من کی ام؟این جا کجاست ؟
یادم نمیاد؟!
یکی کمکم کنه
خواب ,آره باید بخوابم ,چقدر به یک خواب عمیق احتیاج دارم
خداااااااا کجایی ؟نیستی؟اما من دوست دارم حتی ....
ای خداااااااا تا کی باید باخت بدم , تا کی شکست ,تو رو خدا بسه دیگه
خسته شدم, به خدا خسته شدم
اما نه!
هنوز توان جنگیدم دارم
به خدا قسم همه چیزو درست میکنم حالا میبینی
حتی اگه تو نخوای ,مثل بعضی وقتا
من تلاش خودم میکنم
فقط تماشا کن
فکر میکنم خیلی ازت دور شدم
فکر میکنم داری منو فراموش میکنی
من شاید بتونم اما تو چرا؟
مثل خیلی چیزا که برام بی اهمیت شدن برام مردن
شاید یک روز تو هم.....

اون روزا

2004-05-16T08:10:00.000+04:30

اون روزا شهر خیلی نا آرام بود, مردم تازه تجربه یک انقلاب پشت سر گذاشته بودند و مست و سرخوش این پیروزی بودند که صدای چند انفجار مهیب جشنهاشون به هم زد اکثر مردم فکر می کردند که یک شوخیه و زود تموم میشه اما شوخی نبود جدی بود اونقدر جدی که حدود 8 سال طول کشید و همه حساب و کتاب ها رو به هم زد خیلی از جوونا که برای آینده اشون نقشه ها داشتند رفتند ..رفتند و دیگه برنگشتند... تو همون بحبوحه اوایل جنگ اما زندگی مصنوعی توی شهر ادامه داشت مردمی که توی شهر بودند سعی میکردند زندگی عادی خودشون ادامه بدهند تو یکی از همون روزها تو یک بعد ازظهر بهاری حدود ساعت 5 بعد از ظهر در یک بیمارستان در خیابان 7 تیر تهران صدای گریه کودکی سکوت تلخ بیمارستان را شکست... مادر در حالیکه رمقی برایش نمانده بود لبخندی از غرور و شادی بر لب داشت و دستهایش را به هم میفشرد و پدر از به دنیا آمدن اولین فرزندش احساس شعف می کرد و در حالیکه دستپاچه شده بود یکی در میان سئوالهایی را از پرستار جوان بیمارستان می پرسید:"پسر یا دختره؟ سالمه؟مادرش حال مادرش چطوره؟"اما اون روزها شادی بیش از حد شاید یک گناه محسوب میشد به خصوص تو محیطی مثل یک بیمارستان که اکثر پدر و مادرها در غم از دست دادن شیر مردان جوان خود گریان بودند پس پدر سعی کرد خودشو کنترل کنه و زیاد جفتک چهار گوش نره.....
حالا که خوب فکر میکنم میبینم سالروز تولد من با بخشهای مهمی از تاریخ سرزمینم ایران گره خورده ....وقتی که خوب فکر میکنم میبینم که اصلا از زمانی که به دنیا اومدم رضایت ندارم ... راستی ما که اوایل جنگ متولد شدیم می دونیم جای چه کسانی را گرفتیم؟ ....و تا جووون شدیم سهم ما شد بالاترین آمار بیکاری,اعتیادو شاید فساد در تمام طول تاریخ کشورمون... میشه یک جور دیگه هم نگاه کرد شاید ما به قول معروف نسل سومی ها قربانی باشیم قربانی های نا خواسته برنامه ها و ایدئولوژی های گروههای دیگه که هر کدام هر زمان در جنگ قدرت پیروز شدند خواستند به اجبار مکتبهای خودشون به خورد ما بدهند و تنها چیزی که شاید در برنامه آنها اهمیتی نداشت کمترین نیازهای یک انسان مانند کار و مسکن و .... غیره بود ....البته حق هم داشتند , آرمانهای بالاتری داشتند می خواستند عراق را فتح کنند و از راه کربلا به قدس بروند و در نهایت پرچم آرمانهایشان را در بالای کاخ سفید به اهتزاز در بیاورند! یا اینکه می خواستند ایرانی بسازند که در آن عدالت اسلامی به طور کامل اجرا شود ,فقط نمیدانم چرا اسلامشون شبیه عقاید "کارل مارکس" بود پوششهای ساده یک رنگ,صفهای طولانی مایحتاج اولیه و حتی جایزه و تشویق برای خانواده های با فرزندان بیشتر! و افکار انقلابی اشون چقدر شبیه "ارنست چه گوارا" بود انقدر انقلابی که از دیوار سفارت آمریکا هم بالا بروند اما کاش می فهمیدند به چه بهایی...و این وسط اسلام مظلوم تنها یک گوشت قربانی بود تنها یک دستاویز یک پوشش زیبا و حتی برای خیلی ها یک نردبان.... و چه زیبا در هر دوره این دو گروه جای خود را در قدرت با هم عوض می کردندو چه زیباتر بودند قربانی های کوچک آنها..بگذریم پر چانگی بسه.... فقط این را بگویم که جدیدا گروهی به بازی آمده اند با وعده ژاپن اسلامی .... امیدوارم تنها یک شوخی انتخابی باشه چون در غیر این صورت باید شاهد سوختن زندگی انسانهایی دیگر برای آرمانهای والای دیگران باشیم .... مانند همانها که وعده جامعه مدنی و قانون گرایی و شایسته سالاری و مردم سالاری و باور جوانان و...غیره دادند و در نهایت با سوزاندن پنهان و پیدای زندگی هزاران جوان, قرار است مانند یک مغلوب سربلند با تحصن و استعفا و نامه به جوانان خداحاظی نمایند...خداحافظ بروید و دیگر برنگردید.....وای بازهم پر چانگی؟!
تا فراموش نکردم یک بار به طور واضح بگویم:
27 اردیبهشت 1360 سالگرد تولد من

تنهایی

2004-05-04T19:24:00.000+04:30

آدم اگه خسته باشه باید چی بگه چی کار کنه؟
خوب میره خستگیشو در میکنه مثلا می خوابه یا استراحت میکنه یا چیزای دیگه
خوب اگه آدم تنها باشه چیکار میکنه؟
خوب میره یک رفیق پیدا میکنه تا از تنهایی در بیاد یا کارای دیگه ,مثلا کتابی ,مجله ای بخونه,موزیکی گوش بده یا چیزای دیگه
خوب اگه آدم هم خسته باشه هم تنها چی؟
میتونه اون دو تا کارو باهم بکنه
حالا اگه این کارا را بکنه اما فایده نداشته باشه چی؟
یعنی چی بیشتر توضیح بده
مثلا بره بخوابه اما باز احساس خستگی کنه یا رفیق زیاد داشته باشه اما باز احساس تنهایی بکنه حالا چی؟
خوب شاید خستگی جسمی نداره و حتی تنها هم نیست بلگه تلقین خودشه؟
یعنی چی حالا تو بیشتر توضیح بده؟
منظورم اینه که این آدم شاید از نظر روحی مشکل داره یعنی شاید روحش خسته است نه جسمش,فهمیدی؟
خوب حالا فرض کنیم حرف شما درست باشه ,حالا باید چیکار بکنه؟
حالا باید به روح و روان خود استراحت بده و حتی درمانش کنه
مثلا چطوری؟
اولا باید ریشه این مشکلو پیدا کنه؟
خوب بعد چی ؟
بعد سعی کنه مشکلو خودشو با توجه به شرایط خودش حل کنه
دیگه چی؟
دیگه بقیه کارا به بستگی به خودش داره
ممنون از کمکت دمت گرم خیلی حال دادی
خواهش میکنم
میتونم یک جمله بگم
بگو اصلا دو تا بگو. نه هزار تا بگو حرف زدن که خرج نداره
"باورم کنم خیلی خسته ام ..."
حالا من یک جمله میگم:"کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من" منظورم فهمیدی
آره,
حالا می خوای چیکار کنی؟
اول این اراجیف پست میکنم
بعد؟
بعد برم یک کم از شعر های فروغ بخونم ,یواش یواش داره ازش خوشم میاد ,آدم جالبی یود
ار چیش خوشت اومد؟
از صداقت کم نظیرش,از جرات و نترسی اش ,از کله شقی اش,از همت قوی اش,و یک حالت خاص که نمیتونم بگم!
تازه خوشت اومده؟
اره قدیما که حتی یک جورایی ازش بدم هم میاومد؟
چرا از چیش بدت می اومد؟
ول کن پشت سر مرده که حرف نمیزنن!
نمی خوای بری؟
به توربط نداره
ضد حال! چزا معطل میکنی؟پست کن بره دیگه
دنبال یک شعر خوب برای پایان میگردم؟
خوب پس اول برو فروغ بخون بعد هم خدا بزرگه
راست میگیا

"دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ايوان مي روم و انگشتانم را
بر پوست كشيده شب مي كشم
چراغهاي رابطه تاريكند
چراغهاي رابطه تاريكند
كسي مرا به آفتاب
معرفي نخواهد كرد
كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردني است"
چقدر زیبا گفته,حرفهایی را که من میخواستم بگم اما نمی تونستم چقدر زیبا گفته چقدر در بازی با کلمات ماهره,
چراغهای رابطه تاریکند
چراغهای رابطه تاریکند....... تاریک تاریک

حقیقت

2004-05-02T18:56:00.000+04:30

بهرام بیضایی:
"حقیقت را در سر نیزه باید یافت"

2004-04-15T18:52:00.000+04:30

باز دلم گرفته.. خوب چیه دروغ بگم گرفته دیگه... این شعرا رو گفتم ..شاید هیچکس سر درنیاره غیر از خودم... ولی خیلی دوسشون دارم این اشعارو ....بسه دیگه:

چشمهای معصوم تو...... اندیشه ای خروشان در من
نجواهای مستانه من......خنده های شیطانی تو
زیارت عارفانه من........... لرزش تو شاید.... لرزش دل من آری
شکسته شدن من پاکی من........ ترس تو .... شکست تو چه بسیار
التماسهای بچه گانه من....التماسهای دروغین زبان تو...... نگاههای ملتمس تو
شکست من .... پاکی من..... در تو شاید ترس... شاید کمی شکست....شاید
نگاه آخر تو ..... نگاه آخر من......... وداع وداع ....... وداع
حرف آخر من..... حرف آخر تو........... نه!.......نگاههای تحقیر آمیز ابلهان.....
دل شکسته ما ....... شکسته شدن تو......... آری تو شکستی ....شکستی.....شکستی.... شکستی...
عروسک دروغین دیگران
با یادت آتش میگیرم ,آتش
از تو تنفر دارم,تنفر
اما بگذار اعترافی بکنم:
هنوز تو را دوست می دارم
و عمق عشق من به تو نه به اندازه وسعت دریاها که بیشتر
و نه به بزرگی همه جهانهای ظاهر و باطن که بزرگتر
نه به پاکی باران سحرگاهی در نیمه گرم آردیبهشت که پاکتر......
عمق عشق من به بزرگی کوه تنفری است که از تو در دلم دارم

2004-04-11T13:01:00.000+04:30

تا رسید و سرو باغش را میان خاک دید
آن چه را باور نمیکرد,عاقبت شد باورش

یک سجود آن موذن بر زمین افتادنش
بود پیش چشمه سار با سجود دیگرش

بود یک دست پدر زیر سر مقتول عشق
میزد او با دست دگر زین مصیبت بر سرش

او دلش می خواست برخیزد ولی قوت نداشت
برده بود این داغ عاشورا رمق از پیکرش........

یا ابا عبدالله الحسین..... یا ابا عبدالله حسین

تا شدی کشته و ما بی سر و سامان شدیم
یک سر سر گشته کوه و بیابان شدیم

خیمه و خرگاه ما رفت به باد فنا
به غنچه غم اسیر, دچار طوفان شدیم

یا ابا عبدالله حسین.......... یا ابا عبد الله حسین.......

نمیدونم این اشعار زیبا رو کی گفته و خیلی دوست دارم بدونم.....اما یک مداح خوش صدا به نام "نریمان پناهی" این شعر هارو با یک سبک جالب خونده.... همین دیگه

اربعین حسینی سال 1383 خورشیدی(به این می گن تلفیق تاریخ خورشیدی و قمری!)

2004-04-10T21:45:00.000+04:30

حرفی برای گفتن ندارم... تو این فکر بودم که چی بنویسم گفتم از کارای روزانه ام بنوسیم مثلا از کار آموزی ام و پروژه وباشگاه و درسا وحرفای دیگه که دیدم اصلا خوشم نمیاد , تازه که چی ... فقط می خواستم بنویسم حرفی برای گفتن ندارم حال ندارم خسته ام که دیدم اصلا دیگه از این جور نوشتن حالم بد میشه, تازه کلی حرف دارم اما نمی دونم چرا نمی تونم اینجا بگم اینجا هم مثل جاهای دیگه با همون آدما از دنیای حقیقیش چه خیری دیدیم که بخوایم از مجازیش خیر ببینیم.... لای جزوه امو با زکردم دیدم طبق معمول قبلا یک کم اراجیف نوشتم که توش مونده گفتم همین اراجیف منتقلش کنم اینجا.... راستی یک داستان عاشقانه , عارفانه, تخیلی ,جوان پسند, خانم پسند,بالای 18 سال نخونند,با کلی صحنه اکشن ,سوزناک,طنز ,غم و با پایانی خاطره انگیز و کلی چیزای دیگه اینجا نوشتم ..... یواش یواش دارم به عقل خودم شک می کنم شاید از کم خوابی باشه از 6 صبح بیدارم هی متن لاتین ترجمه کن با این زبان ضعیف.... هی بار از شبکه خارج کن,ژنراتور ,ترانسفورماتور 63 به 230 بود یا برعکس , ستاره مثلث حالا مثلث ستاره حالا وان تو تری این هم به یاد راننده تاکسی سابق رقاص محبوب و تبعیدی فعلی البته تبعید به وطن خدایی ما آخرشیم... ,توربین بخار,موتور استارتر .... راستی میتونم با چند تا کار ابلهانه چند ساعتی برق کل تهران قطع کنم به این میگن قدرت برتر به قول اون استاد باحاله الکترونیکیها برن جلو بوق بزنن فقط قدرت .. حالا هر کی فهمید من چی گفتم دستش بالا ... دیدی نمیفهمی حالا هی بگو من سنگ صبور همه امو من آخرشم و فلان فلان... بیا حرفاتو به من بگو ... بابا من با بقیه فرق دارم ... ها چی می گی بابا بلند تر بگو...چی تو بابام نیستی ..اهان اکی یعنی باشه... من کجام این جا کجاست,.....نه بابا مثل اینکه جدی جدی تعطیل کردم,احتمالا بعدا این مطلب دیلیتش کنم برای حفظ آبرو...این اراجیف رو هم به اضافه اون اراجیف با هم یک صدا بخونیم حالا یک دو سه شروع شد:

چرا به هیچکس نتوان گفت حرف دل را
یا که آگه کرد از سر دل دگری را

همه گویند که فلانی مجنون گشتی
یا که شراب خوردی و مست گشتی

چه گویم این ابلهان بی خبر را
چه گویم این جاهلان مرده پرست را

چه گویم از سر درون غمهای خفته
بگویم یا نگویم حرفهای نگفته

من که باشم که خواهم حرفی بزنم
ز صداقت در این عالم باز دمی بزنم

من که باشم وقتی که آن پاک دل
همان سردار فاتح قله عشق

بگفتا با زبان دل دلی پر سوز
که از سوز آن بسوخت هزار عاشق

خداوندا "غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شکند"*

البته این بند آخرش اصلا اراجیف نیستا چون که من نگفتم.........

*با ارادت به پدر شعر نوی ایران مرحوم نیما یوشیج

2004-03-24T11:42:00.000+04:30

یک شعری را زمستان سال 80 گفته بودم اما نمی دونم کجا نوشته بودمش که گمش کردم و متاسفانه همین یک بیت از اون یادم بونده:

خوشا به حال معشوقی که هزار ناز او کشد عاشق
خوشا به حال عاشقی که هردم مست شود زپیاله های معشوق

2004-03-18T09:56:00.000+03:30

چمه ,چرا حال ندارم ,چرا هرچی سعی می کنم خودمو با کار خسته کنم نمیشه باید خیلی چیزا فراموش بشه حداقل باید یک مدتی فراموش بشه , نمیشه نه نمیشه تا کی باید با استعاره و تشبیه صحبت کرد تا کی نه نباید نق بزنم نباید اعتراض کنم حتی نباید گریه کرد باید قوی باشم باید مرد باشم حتی اگه مرد نیستم باید قوی باشم آره باید قوی بود باید جنگ کرد پیروزی با ماست نه اشتباه کردم پیروزی با من است دیگه ادای آدمای ضعیف در اوردن کافیه باید مثل آدمهای قوی زندگی کرد با قدرت با صلابت انسان قوی کیست به کی می گن قوی به کی به تو به من به ما به کی آیا انسانهای با قدرت تنها تو افسانه ها هستند یا تو فیلما نه نه تعریف تو از قوی بودن چیه تعریف اونا چیه نه اصلا دیگران مهم نیستند مهم من هستم فقط من اره من انقدر می گم من تا حال دیگرون به هم بخوره تا حال دنیا رو به هم بزنم دنیایی که حال منو بهم زده حالشو به هم میزنم خرابت می کنم آره خرابت می کنم برام کاری نداره خرابت می کنم و دوباره می سازمت اونجور که دوست دارم اونجور که می خوام باشی راستی چی بود تعریف من از یک انسان قوی می دونم چیه ادم قوی باید مثل سنگ باشه نه سنگ کوچیکه باید مثل کوه با صلابت و پا برجا باشه نه این هم که حرکت نداره همیشه یک جا وایساده فقط بزرگی وزیبایی داره اهان فهمیدم باید مثل دریا باشه مثل اقیانوس اونقدر بزرگ که همه چیز را در خودش غرق کنه حتی اشکهای آسمون و همیشه در حرکت بدون توقف آره باید بزرگ بود مثل دریا زیبا مثل دریا قوی مثل دریا باید کاری کنم که روزی همین دریا به من حسادت کنه باید کاری کرد که شبی اقیانوسها برای دیدن ما ترانه دلتنگی بخوانند آری باید قوی بود قوی مثل من مثل تو... امیدوارم 28 اسفند سال دیگه از زندگیم کاملا راضی باشم اونطور باشه که می خوام میشه میدونم که میشه چون من می خوام... الان با این شرایط من تبریک گفتن عید فقط یک حرکت کلیشه ایی اما امیدوارم بقیه ادما سال خوبی داشته باشند اونجور که می خوان امیدوارم ...

2004-03-13T15:22:00.000+03:30

دیشب بعد از مدتها رفتم پیش امیر تا هم حالشو بپرسم و هم یک کاری که قرار بود برام انجام بده را ببینم چیکار کرد.. پسر خوبیه و میشه گفت تکه ... چند سال بود باهاش اینقدر صحبت نکردم والبته بحث .... شاید آخرین بار که حدود یک ساعت باهاش صحبت کرده بودم حدود سه چهار سال پیش بود ... یک ذره برگردم عقبتر به شش سال پیش اون وقتا منو امیر تازه باهم آشنا شده بودیم شاید حدود یک سال یا کمی بیشتر باهم آشنا بودیم سال بعد یعنی پنج سال پیش امیر رفت حوزه و طلبه شد و من هم رفتم دانشگاه و مثلا دانشجو شدم و یواش یواش تفاوت محیط درسیمون و هزار تا کوفت و زهر مار دیگه باعث شد تا از هم فاصله بگیریم تا اونجا که رابطه امون رسید به سلام علیک و احوال پرسی تا همین چند وقت پیش که باز رابطه امون یک کمی باهم زیاد شد تا مخصوصا دیشب که حدود چهار ساعت باهم بحث کردیم از همه چی از شیر مرغ تا جون آدمیزاد تا اینکه ....
خوب یادمه امیر سر رفتن به حوزه خیلی سختی کشید خونواده اش به شدت مخالف بودند به همین دلیل حدود دو سال علاف شد تا بتونه پدر ومادرش و مخصوصا پدرش راضی کنه و آخر راضی کرد رفت و یک طلبه زرنگ و با اراده شد 23 سال بیشتر نداره هنوز جوونه اما دنیاش و طر فکرش و کلا نگاهش به زندگی با خیلی از جوونا فرق داره امیر تقریبا تا حالا هر کاری که میخواست کرده برای من حتی تصورش هم سخته که تو این سن با لباس آخوندی بیام تو جامعه اما امیر الان حدود شش یا هفت ماهه که ملبس شده وبا لباس میاد بیرون با لباس آخوندی اون هم تو این شهر .... بخاطر همین کارا میگم تکه یک جوون 23 ساله با لباس آخوندی تو این شهر خیلی مشکل داره خیلی اما اصلا دنیاش با بقیه آدما کمی فرق داره کمی که نه خیلی ....

بالای خره دیشب ساعت حدود ساعت 11:30 شب بود که بحث ما به این جمله رسید یه جمله ای که من گفتم و خیلی هم روش مصر هستم که درسته من به امیر گفتم " همیشه کاملترین , بهترین نیست " اما امیر قبول نکرد وگفت هست کاملترین بهترینه ... سر همین نیم ساعت بحث کردیم و تو سر کله هم زدیم تا اینکه امیر گفت این جمله رو یک جا بنویس تا یک روز معلوم بشه کی اشتباه میکنه ... حالا این جمله رو اینجا نوشتم کاش این وبلاگ چند تا خوننده ثابت داشت تا نظر اونها رو هم می دونستم اما فکر نکنم داشته باشه ... باز هم میگم :

"همیشه کاملترین بهترین نیست"

2004-03-11T07:52:00.000+03:30

بالاخره بعد از یک ترم دوری از دانشگاه هفته پیش رفتم سر کلاس راستش دلم یک ریزه برای دانشگاهمون تنگ شده بود اولین کلاسی که رفتم کلاس ماشین 3 بود اما همین یک کلاس همه دلتنگیمو پر کرد و باز حالم از کلاسای دانشگاهمون بهم خورد به طوریکه از هفته پیش تا حالا سر هیچکدوم از کلاسا نرفتم البته هفته ای دو روز بیشتر کلاس ندارم سه شنبه ها و پنجشنبه ها , اما اون دو روز رو هم نمی تونم برم نه اینکه از درس بدم بیادا نه اما فکر می کنم خیلی از این کلاسا (البته نه همشون) وقت تلف کنیه بطوریکه اگه آدم وقتی رو که برای رفتن به دانشگاه و نشستن توی کلاسا میذاره بشینه کتابای راجع به اون درس بخونه موفقتره , اینو تجربه پنج سال تحصیل تو دانشگاه می گه :), کاش یکی ازم می پرسید تو که تا سال سوم 102 واحد پاس کردی چرا چهل واحد بقیه رو توی دو سال نتونستی پاس کنی, کاش توی کره زمین به این بزرگی یک نفر فقط یک نفر پیدا می شد که حرف آدمو بفهمه ,یعنی توی این چند میلیارد جمعیت حتی ............
ولش کن بابا بی خیال... نق زدن ممنوع , اعتراض ممنوع ,
الان باید برم موضوع پایان نامه امو تصویب کنم کلی براش نقشه دارم البته تا نقشه هام عملی نشه اینجا نمی نویسم تا بعدا ضایع نشم اینو هم تجربه به من گفته ..... راستی بذار بگم از محل کار آموزی , تو یک جایی افتادم محشر فوق العاده.... هم خودش هم جاش ... یک محلیه توجنوب تهران که داخلش به ندرت ایرانی پیدا میشه همه از پیر و جوون افغانی.... بطوریکه وقتی می خواستم آدرس بپرسم یه ایرانی پیدا نمی کردم همه چشم بادومی خدا این ترم آخری عاقبت امر ما رو ختم به خیر کنه... شاید یک دفعه سر از گروه طالبان در اوردم من فکر می کنم بن لادن و ملا عمر هم اینجا ها باشند و همینجاها مخفی شده باشند شایدهم پیداشون کردم و کلی جایزه بردم ..... باز اسکول شدم اول صبحی.. پاشم برم که اگه امروز تصویب نشه میره باسه بعد از عید.... فقط اینو بگم که سه شب پیش تفالی به دیوان حافظ زدم یک بیتی اومد که کلی حالمو عوض کرد چطور بگم یک حال اساسی بهم داد از اون حرفا که شاید خیلی وقته منتظرش بودم خود شعر بیانگر همه چیزه
اما کلام حافظ (علیه الرحمه):
غبار غم برود حال خوش شود حافظ
تو آب دیده از این رهگذر دریغ مدار

2004-03-04T09:02:00.000+03:30

پنجشنبه 14 اسفند 1382

عنوان:بازگشت
تقدیم به قلب پاک و روح آزادت تقدیم به تو امیدوارم مورد قبول واقع شود

لرزه بر اندام تنومندت افتاده بود, به سختی نفس می کشیدی گوئی پاره سنگی بزرگ بر روی سینه های ستبر و مردانه ات قرار داده بودند یا دستی محکم قلبت را می فشرد , چه بر سر شجاع مرد شهر آمده بود سردار دلیر جبهه ها را چه شده بود که همچون مجنونان شهر با خود سخن می گفت بارها سر را بین دو دست قرار می دادی و با خود سخن می گفتی با خود چه نجوائی می کردی هیچکس نمی دانست و ندانست....
باز هم صوت آن نوای شور انگیز در آسمان طنین افکند, خواستی از جایت برخیزی و حرکتی کنی , اما نتوانستی گوئی پاهایت را بر خاک داغ آن صحرا میخ کرده بودند,
باز هم آن صدا...... چه باید می کردی جه می توانستی بکنی ,می توانستی همچون اطرافیانت بی تفاوت باشی تنها به خود فکر کنی و آینده درخشانی که وعده اش را شنفته بودی وعده هائی که تمام آرزوهائت ویا حتی بیش از آن را نیز را شامل می شد اما خوب می دانستی که این عمل تو معنای اسارت را می داد نمی خواستی یا شاید هم نمی توانستی اسیر باشی اسیر زر و زور وتزویر به آزادی و آزادمردی شهره بودی اما سالها بود که اسیر بودی اسیری بی خبر
با زهم آن صدا...... دیگر کلافه شده بودی , کاش کسی بود تا حرف دلت را می شنید هرگاه چنین تنها می شدی چهره عفیف مادرت را به یاد می آوردی و به یاد کودکیهائت آرام آرام می گریستی خواستی بازهم از مادرت مدد بگیری ,اما اما آن قدر حالت ناخوش بود که حتی چهره مادرت را نیز نمی توانستی به یاد بیاوری گوئی در این شرایط او هم تو را تنها گذاشته بود و مگر از آن شیر زن غیر از این انتظار داشتی
باز هم آن صدا..........
شرم از اعمال چند روز پیش تبدیل به بغضی محکم و جانکاه شده بود و همچون زنجیری محکم گلویت را می فشرد اشک چشمهایت تنها منتظر بهانه ای بود تا فوران نماید ترس و شک با هم آمیخته بود عقل و دل به نبرد هم آمده بودندچون چشم خود را می بستی خود را در برزخ می دیدی و چون می گشودی تنها سیاهی را می دیدی و صوت آن صدا را می شنیدی:
"آیا فریاد رسی نیست که برای برای رضای خدا به فریاد ما برسد؟... آیا.... "
هر بار که صدا را می شنیدی قلبت بیشتر می لرزید و در تصمیم خود برای رفتن به سوی مرجع صدا بیشتر مصمم می شدی
"....آیا مدافعی نیست که از حرم رسول خدا دفاع کند؟....آیا..."
صوت صدا همچون ضربات پتک بر سرت فرود می آمد وقلبت را می لرزاند چه اعجازی در این کلمات بود که حال تو را دگرگون می ساخت تنها خدا می داند وبس...
باید می ماندی یا می رفتی تنها لحظه ای تعلل کافی بود تا نامت را تا ابد الدهر با نفرین ولعنت برندتصمیم خود را گرفتی درنگ را جایز نمی ندانستی هر لحظه که می ماندی بیشتر عذاب می کشیدی بر خاستی و بر روی دو پا ایستادی به سوی مرکب خویش حرکت کردی ,با طمانینه و وقاری مثال زدنی مرکبت را به سوی مرجع صدا سوق دادی آری تو رفتی ... رفتی تا عشق و آزادی را معنائی حقیقی بخشی............

تمام شد همه چیز پایان یافت دیگر در قلبت احساس سنگینی نمیکردی ,سینه ات همچون کبوتری می ماند که شوق پرواز به سوی آشیانه خویش را دارد ترس جای خویش را به دلیری و بی باکی داده بود شک تبدیل به یقین شده بود دل شوره هایت همچون ساحل دریا آرام شده بود و عقل با هزاران غبطه به دل آن را تحسین می نمود اما جنون چند برابر شده بود و سیل اشکهایت بود که از آسمان چشمهایت شروع به باریدن کرده بود....................

ساعتی بعد معشوق دلربایت همان که دین ودنیای خویش را به پایش ریخته بودی بر بالین نیمه جانت حاضر شد دست خویش را به زیر سرت برد وبه ارامی سر را بالا آورد ..سرخی خون با خاک صحرا در آمیخته بود و جلوه ای زیبا از عشق و ایثار به چهره سبزه ات داده بود.... به آرامی خاک از چهره پژمرده ات بر گرفت و لخته های خون را به کناری زد ,سرت را به سینه اش فشرد و با کلامی دلنشین در وصف سردار شجاع خویش چنین سرود:
"براستی تو هم چنان که مادرت نامیده حر و آزادمردی آزاد در دنیا و آخرت "

2004-02-27T12:15:00.000+03:30

دیروز و پریروز یعنی پنجینبه و چهارشنبه یک گندی زدم که عطر دلنوازش دو ماه دیگه به مشام میرسه..... راستی حدود سه ماه از اون قضیه گذشت چه زود سه ماه شد چه راحت همه چی رو به باد دادم ... شاید بتونم به جرات بگم همه سرمایه ام ... یا حتی همه زندگیمو.... عیبی نداره دنیا یعنی همین...
واقعا که دنیا محل گذره
اصلا ناراحت نیستم که حتی خوشحالم هستم..... خدایا شکرت .... ازت برای همه چیز متشکرم.... هیچوقت بنده خوبی برات نبودم اما همیشه خوب خدائی برام بودی ...... بازم میگم خدایا شکرت .... بخوای بازم میگما!

2004-02-23T13:03:00.000+03:30

کجائی ؟نیستی؟
اما من دوست دارم
حتی اگه نباشی
کاش یک روز
نه یک شب
عاشقت بشم
حتی اگه نباشی

2004-02-20T14:44:00.000+03:30

جمعه یک اسفند 1382
عنوان: آفتاب می تواند در شرق غروب کند

برام یک عادت شده بود دیدن هر روز صبح اون و آخرین نگاه بهش قبل از خواب.هر روز صبح که از خونه بیرون میزدم اولین کارم رفتن به دکه روزنامه فروشی محلمون بود و آخر شب که خسته می رسیدم خونه شروع می کردم به ور رفتن بهش و خوندن مطالبش. تو این هفت هشت ماه جزئی از زندگیم شده بود صفحات خوندنی زیاد داشت (رسانه,جامعه,بومرنگ,روزنامک,سینما, مصاحبه های واقعا جالب و. ..) هر روز حداقل دو ساعت از وقتم می گرفت الحق و الا نصاف مطالب جالبی داشت البته ضعفهایی هم داشت اما برای اولین بار بود که می دیدم یک روزنامه اینقدر مطالب تخصصی داره آخرین نوشته ای که ازش خوندم خوب یادمه چهارشنبه حدود ساعتای یک شب بود یک مصاحبه جالب با امیر حسین چهل تن در باره رمانی که درباره تهران نوشته بود صبح که رفتم بیرون هر چی روی دکه روزنامه فروشی گشتم خبری ازش نبود اما ازتیتر یکی دیگه از روزنامه ها فهمیدم چی شده ؟ توقیف موقت. برای من یک جور ضد حال بود(اگر چه پیش بینیش زیاد سخت نبود) حتما یک دلیلی داشت که درش تخته کردن یک دلیل یا دلایلی که من نمیفهمم وگرنه نمیشه که همینجوری بیان به یکی بگن دیگه بسه!کافیه! اون هم بی سر وصدا ودرست یک روز قبل از...
یک دوستی داشتم که به من می گفت هر اتفاقی که برات افتاد چه کوچیک وبی اهمیت(مثل همین) و چه بزرگ ومهم سعی کن نقاط مثبت اون ببینی . دیدم کم بی راه نمیگه مثلا نکات مثبت این چیه؟
بذار یک کم فکر کنم آهان فهمیدم الان میگم یعنی می نویسم:
اولا اینکه می تونم بجای خوندن مطالب این روزنامه وروزی صد تومن پول الکی بابت خریدنش(البته اوائل پنجاه تومن بود) که به عبارتی میشه در ماه حدود سه هزار تومن ودر مدت انتشار حالا بگیم حدود هفت ماه میشه مجموعا بیست ویک هزارتومن وروزی دو ساعت وقت صرف خوندنش که اینهم در ماه میشه شصت ساعت ودر هفت ماه میشه حدود چهارصد وبیست ساعت کتابای مفیدتری بخرم و وقتمو رو کارای دیگه بذارم به این میگن بهینه سازی زمان و هزینه!

دوما اینکه آدم میتونه برگرده به گذشته مثلا به هفت ماه پیش و یک مرور اجمالی به زندگیش بکنه اصلا حیف نیست که بهترین سالهای عمرت (به قول بعضیها) صرف خوندن روزنامه بکنی اونهم روزنامه ای که مطالبش هیچ ربطی به رشته تحصیلیت وشغلت وکلا زندگیت نداره. واقعا سعید برات متاسفم آخه کی می خوای آدم بشی!

سوما اینکه خوندن مطالبی که هیچ ربطی به تو وزندگیت نداره باعث تشتت فکری(چی چیه فکری؟!) میشه و همین باعث میشه که تو کارای خودتم موفق نباشی پسر یک کم به فکر پیشرفت باش اینقدر این شاخه اون شاخه نپر برو آدم باش آفرین پسر خوب .

چهارما و از همه مهمتر باعث شد که بعد از مدتها( فکر کنم حدود دو هفته) یک سری به این وبلاگ سوت وکور و مظلوم بزنم (آخی بمیرم براش).... اگه بخوام بگم می تونم تا صبح برای توقیف این روزنامه نکته مثبت بیارم پس ندیدنش زیاد هم ضد حال نبود آدم وقتی یک کم فکر میکنه میبینه زیاد هم بد نشدا...
اما حالا چون بهش عادت کرده بودم و تو یک مدتی هر چند کوتاه یک جورائی یک قسمت کوچیک از تنهائی منو پر کرده بود از خدا میخوام که این بار این تعطیلی موقت تبدیل به تعطیلی دائم نشه (یک جورائی سنت شکنی بشه) و اگه یک روز زبونم لال روم به دیوار مادام العمر در روزنامه تخته شد برو بچه های با استعداد و باسواد روزنامه وزین شرق یک محل دیگه برای ادامه کارهاشون پیدا کنن (امین) .
بیچاره ها با چه شعار مسخره ای (خودتی) اومده بودن تو میدون :
(آفتاب از شرق طلوع میکند) شاید نمی دونستن آفتاب می تونه تو همون شرق غروب کنه!!!

2004-02-07T16:58:00.000+03:30

شنبه 18 بهمن 1382
تنها می توانم احساس شرم کنم شرم از اینکه در جامعه ای زندگی میکنم که در آن عدالت بازیچه است( باب دیلن --آلبوم) (TIME OUT OF MAIN)

خسته ام خسته خسته از نامرادی ها
خسته از سوزش باغ جوانی* ........ خسته از دلتنگی ...... از غم وغصه ........ از این دنیای رنگی
خسته از دروغهای زیبا ........... جون کندنهای الکی .... از این دنیای سنگ سنگی
خسته از آرزوهای دراز .......... وعده های دروغین ....... از عسل خوردنهای زهر آگین
خسته از دیدن دلهای شکسته....... شکمهای گرسنه گرسنه....... از این آدمای خسته
خسته ام خسنه خسته از دیدن جوونهای بنگی .... دخترکان رنگی ...... از این دنیای سنگی
خسته ام من خسته از جون کندنهای الکی ام ...خر کاریهای کشککی ام ...
ای خدااااااااا چرا نمیشه آرزوها م محقق ... چرا آدمای قصه هام نمی شن عاشق
آخ خدا غلط کردم غلط کردم غلط وا
آخه عشق اینجا تو شهر ما یعنی دروغ یعنی خنده یعنی گریه
یعنی هوس یعنی کثافت یعنی مرگ
من امشب اعتراض دارم به همه چی به همه کس
من میخوام زندگی کنم مثل آدم مثل بقیه آدما
مثل بقیه شهرها مثل اون ور دنیا
میگی اونجا تو آمریکا یا کانادا یا اروپا یا بعضی جا ها تو آسیا
هر کی سرش تو یه کاره ما ندیدیم اما میگن اون دور دورا اونجاها
دانشجوهاش درس میخونن.... کارگرش کار میکنن...
پزشکا طبابت می کنن ...... مهندسا..........
جووناشون عاشق می شن .. با عشقاشون بیرون می رن
دل میدن قلوه میگیرن....
آدما شون دروغ نمی گن ...
یا اگه بگن خیلی کم میگن
اما اینجا تو شهرما
دانشجوها کار میکنن... کارگری می کنن
درسشونم که تموم شد دو دستی تو سر می زنن...
خوب خوباشون سیگاری میشن
بقیه هم بنگی میشن
یه عده هم خود کشی می کنن
مهندسای شهر ما اونایی که عرضه دارند میرن تدریس میکنن
اونایی که پارتی دارن میرن پشت میز می شینن
اینجا توی شهر ما توی خیابوناش
آدم گرسنه زیاده.. آدم عاشق زیاده... آدم مرفه زیاده
دخترای شهر ما وقتی که خیلی تنها میشن... گرسنه میشن
از خونواده طرد بشن...غریب و بی یاور میشن
زودی میرن عاشق میشن
زودی میان تو خیابون..
موهارو رنگی می کنن.. چشا رو لنزی می کنن.. مانتوی کوتاه تن می کنن.....
بعدش می دونی چی میشه ... اگه ندونی بهتره ..
اما بذار برات بگم...این داستانا واقعیه
بعد یک پسر مامانی .. یا که یک عاقله مرد .. یا شایدم یک پیر مرد
میان ولبخند می زنن... پول میدن و عاشق می شن... بعدش از هم جدا مشین
آره جونم بیا تا برات بگم عشقای شهر ما یک روزه اس
یا شاید هم کمتر دو ساعته اس یا شاید هم کمتر..............
راستی چی شد آسیه ... همون دختر زیبا
اون فرشته گناهکار .. اون ابلیس معصوم
هیچکس نفهمید چرا یک شب تو خیابون
خودش پرت کرد به پایین ... از اون پل کذایی
دست راستش یه نامه بود....
دست چپش هم کاغذ بود ... اون کاغذا رنگی بود ... میگن که مزد عشقاش بود
آسیه جون آسیه جون نداشتیما نداشتیم... خوش به حالت آسیه... خوشبخت شدی به خدا.....
عروس زیبای من لباس سفید مبارک......
خونه نو مبارک... اونجا زیر اون خاکها راحت راحت بخواب....

این مطلب به تاریخ یکشنبه30/10/82 ساعت 25/2 شب در دفترم نوشته بودم.
الان کمتر از نصف این مطلب تایپ کردم.به خاطر بعضی دلایل شخصی که گفتنش اینجا درست نمیدونم از تایپ بقیه اش صرفتظر کردم. شاید دفعه بعد بقیه اشو بنویسم شاید هم هیچوقت.

*جوونی خودم وهمسن وسالای خودم مثل باغی میبینم که داره میسوزن واز بین میره . این مطلب رو از وبلاگ آشفته بازار اقتباس کردم.

2004-02-06T13:51:00.000+03:30

آخرین مطالب من در بلاگ اسکای .برای دیدن وبلاگ من در بلاگ اسکای اینجا رو کلیک کنید.
--------------------------------------------------------------------------------
جمعه 17 بهمن 1382
انتقالی
در ضمن من حرف قبلی خودمو درباره زلزله در تهران پس گرفتم اشتباه کردم . درسته که شهرمون داره روز به روز کثيفتر و تاريکتر ميشه اما تو همين تا ريکيها اگه خوب نگاه کنی ميتونی انقدر زيبايی ببينی که....
شايد اون وقت که اون حرفو زدم فقط خودمو و دور وبرمو ديدم نميدونم والا......
اما به راستی ما داريم به کجا ميريم؟
ياد اين حرف معلم شهيد دکتر چمران افتادم برای ختم کلام چيز خوبيه . مصطفی عزيز ميگه:
(من ممکن است نتوانم اين تاريکی را از بين ببرم ولی با همين روشنايی کوچک فرق ظلمت ونور و حق و باطل را نشان ميدهم وکسی که به دنبال نور است اين نور هر چقدر کوچک باشد در قلب او بزرگ خواهد بود)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنج شنبه 04 دي 1382
۱۲ ثانيه
حرکت زمین٫ لرزش٫آوار٫مرگ٫ فاجعه
همه چیز در ۱۲ ثانیه اتفاق افتاد.
اما یکی به من بگه چرا؟
فقط به من بگید چرا؟
ای کاش این زلزله تهران می اومد اینو از ته دل می گم و خیلی دلیل دارم که چرا دوست دارم این زلزله جایی بیاد که توش زندگی میکنم فقط اینقدر بگم توی تمام شهر های ایران این نکبت فقط برازنده شهر کثیفی مثل تهران بود همين.

2004-02-05T21:57:00.000+03:30

تصمیم داشتم حرفهای تنهایی خودمو که به درد هیچکس نمی خوره بنویسم اما متاسفانه بلاگ اسکای مشکل پیدا کرد باسه همین اومدم اینجا مطالب قبلی من تو بلاگ اسکای
--------------------------------------------------------------------------------------------------
پنج شنبه 04 دي 1382

من منم
بازم اومدم اینجا
ـ هنر کردی آقا سعید پاشو برو درستو بخون ادم باش اینا باسه تو نون نمیشه
ـ نون نمیخوام
ـ پس چی می خوای
ـ به تو ربطی نداره
ـ می زنم تو دهنتو
ـ گه خوردی
ـ درست صحبت کن
ـ اه آدمو اذیت میکنی ادم قاطی میکنه دیگه
ـ خوب چته هر روز پا می شی میای اینجا چرت وپرت مینویسی
ـ به تو چه؟
ـ نه می خوام بدونم
ـ بابا اگه این روزا این وبلاگ نبود به خاطر اون قضیه اعصابم بیشتر از اینا داغون می شد.
ـ من درکت میکنم اما اون هدفت یادت نره ها این ترمو مرخصی گرفتی روزی ۷ساعت ۸ ساعت روش وقت گذاشتی حالا همه چیرو ول کردی بابا فقط ۲ ماه مونده
ـ باشه هر چی تو بگی حالا میری ؟
ـ نه
ـ نگمه
ـ مرض
ـ تو دلت
ـ تو دهنت
ـ چیه این روزا سگ شدی ؟
ـ یعنی تو نمی دونی
ـ چرا میدونم پس چی می گی؟
ـ حقته آخه خیلی ادعات می شد
ـ ببین ولم کن
ـ نه اخه تو که خیلی ادعات می شد خیلی می گفتی من قوی ام به هر چی بخوام میرسم حالا کم اوردی شاسکول؟اخ دلم خنک شد
ـ نه کم نیاوردم
ـاونم از غرورته هیچوقت شکستاتو قبول نمی کنی اما میدونی اشتبات کجابود ؟
ـ آره
ـ چی بود
ـ بگو ماهم یاد بگیریم
ـ نمی گم فیها خالدونت بسوزه
ـ بگو دیگه ادم باش رفیتما مثلا
ـ باشه بازم تو بردی می گم شاید همه کارام رو حساب کتاب بود اما یه مشکل داشت مشکلشم این بود که خیلی مغرور شده بودم خدا رو فراموش کرده بودم اونم به هم گفت ما هم هستیم چه گفتنی حالا فهمیدی پاشو برو گم شو می خوای چی کار کنی ؟ خسته ام می خوام گریه کنم خستگیم در بره
ـخوب شروع کن
ـ هنوز که اینجایی اما نه حالا وقتش نیست خوب چیکار کنم آهان فهمیدم رفیق این چند سالم (حافظ) برم یه کم حافظ بخونم بعدش برم دنباله ادامه زندگی خوب ببینیم رفیقمون امشب چه حالی می خواد بهمون بده:

مسلمانان مرا وقتی دلی بود
که با وی گفتمی گر مشکلی بود

بگردابی گر می افتادم ازغم
به تدبیرش امید ساحلی بود

دلی همدرد ویاری مصلحت ببین
که استهظار هر اهل دلی بود

زمن ضایع شد اندر کوی جانان
چه دامن گیر یا رب منزلی بود

هنر بی عیب حرمان نیست لیکن
ز من محرومتر کی سائلی بود

برین جان پریشان رحمت آرید
که وقتی کاروانی کاملی بود

مرا تا عشق تعلیم سخن کرد
حدیثم نکته هر محفلی بود

مگو دیگر که حافظ نکته دانست
که ما دیدیم و محکم جاهلی بود

قربونت برم حافظ آرومم کردی . آری ما محکم جاهلی هستیم
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ساعت ۱۰:۲۰ شب رسيدم خونه. خيلی خسته ام گفتم بيام اينجا حرفامو بزنم. وقتی خيلی خسته می شم ياد يه ترانه ميافتم که دوران نوجوونی گوش می دادم با اين که اصلا اهل موسيقی نيستم اما شعر اين ترانه از ذهنم پاک نميشه. بعضی وقتها هم که خيلی دلتنگم بی اختياراين ترانه به يادم مياد با اين که مضمونش هم هيچ ربطی به احوالات درونی من نداره اما نمی دونم چرا هی تو ذهنم مياد.بی خيال ما تو اين دنيا دليل چيرو فهميديم که اين يکی رو بفهميم.راستی شعر اين ترانه(حدود ۱۰ ساله اين ترانه رو گوش نکردم)

وقتی رسيد آهو هنوز نفس داشت
وقتی رسيد قلبی هنوز تپش داشت
داشت هنوزم بره هاشو ميليسيد
من نميخوام دشتارو خشک و خالی
عاشق اون آهو بودم که کشتی

( دلتنگم دلتنگم دلتنگ از اين بيداد)
شايدم شعر اشتباه نوشتم اما مهم نيست مهم اون چيزيه که تو ذهن من مونده

چهارشنبه ۳/۱۰/۸۲ ساعت ۱۱:۲۰ شب
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنج شنبه 01 دي 1382

يک بيت از حافظ
اين بيت از شعر حافظ هر کسی نميتونه بفهمه حتما بايد يک چيزايی سرت بياد تا بفهمی. تا دو ماه سرم خيلی شلوغه شايد بعد از اين دو ماه چيزايی را که اين بيت فهميدم تو قالب يک داستان بگم.

اما کلام حافظ (عليه الرحمه)

آتش آن نيست که از شعله او سوزد شمع

آتش آن است که بر خرمن پروانه زدند
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
يكشنبه 30 آذر 1382
صياد دل

خواستم از دام عشقت بگريزم
اما نشد
گفتم فراموش ميکنم عشق بازی ام را با تو
اما نشد
اه که نمی دانستم عشق تو فراموش شدنی نيست

حال با تمام وجود ميگويم

((دوست دارم))
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
يكشنبه 30 آذر 1382
کلام اول
تصميم دارم هر وقت احساس تنهايی کردم حرفهام تو اين وبلاگ بزنم. تو هم اگه تنهايی حرفاتو اينجا بگو.اينجا پاتوق ادمای تنهاست با هر جنسيتی با هر سنی با هر عقيده ای.منتظرتون هستم.

به اميد دنيايی زيباتر